Sabah'ı şerifleriniz hayrola idi sözümüz.
Sevgi ile bakardı gözümüz, gülerdi hep yüzümüz.
İki çift laf ederken incitmezdi dilimiz!
Besmele ile başlardı her işimiz.
Helalindendi hep aşımız.
Kaz diye yolmaz, Velinimetti müşterimiz.
Göz dikmez di kimsenin;malına ırzına.
Kanaat vardı, razıydı herkes rızkına.
Söyle ne oldu bize?
Haya vardı !Saygı ,EDEP vardı.
Karda saflık ,yağmurda bereket vardı!
Güneş doğmadan, köylü kalkardı;
Sabah namazını saf olur kılardı.
Elhamdülillah yaradana şükür vardı.
Birlik beraberlik ,imece vardı.
Anaya babaya saygı, sevgi , vicdan vardı!
Çeşme yoktu evlerde;çeşme dediğin pınarlardı.
Her pınar başında üç beş güzel vardı !
Pınarda akan su değil sevdalardı!
Gönüller zengindi;olsada fakirlik!
Yoktu paraya rağbet , edilmezdi gıybet.
Söz yeterdi , verilmezdi senet sepet.
Sonra ne oldu? Söyle bize.
Değer verilmez oldu artık verilen söze.
Filimlerle düşman ettiler bizi dinimize.
Yapar olduk her söyleneni,
Attık tahta kaşıkları çıkınca madeni.
Ruhlar gibi EDEP terketti bedeni !
Modaya esir olunca ,zannettik olduk medeni.
Çözemedim ;yaşarken kıymeti bilinmeyeni,
Ölünce, el üstünde neden gider bedeni.
Nasihat kar eylemez olmuş!
Beğenmez olmuşsun dedeni!
Ne de sana bilmediğini öğreteni.
Çiğnedikçe çiğner olmuşsun edebini;
Ağzında bir sakız olmuş medeniyet!
Çıplaklık olmuş moda , keyfiyet,
Sadece para kazanmak olmuş niyet.
Söyle Aslım ne oldu senin aslına?
Medeniyet diye sırt dönmüşsün nesline.
Medeni bildiklerinde zulüm ediyor !
Irak'a ,Suriyeye , Libyaya ,Filistine !
Kendine gel , ateş düşmeden ülkene !
Affetmez kahpe kurşun saplanır bedene.
Servet kalır medeniyeti methedene.
Dön aslım, aslına zulmetme ceddine!
Aklın başına gelince girmiş olursun KEFENE !
Servet Yalçın .13-03-2018
S