Çoğu zaman yaşamak istediğini yaşayamadığın gibi yazmak istediğini de yazamazsın
Bir şeyler gelir düğümlenir boğazına.
Kelimeler susar
Utanır kendinden.
O kadar çok açık ki dilenen eller
Sokaklarda yatanlar o kadar yalnız ki
Çoğu zaman olmayan bir yere gider gibi geçeriz önlerinden hızlı adımlarla
Mendil satanlardan
Sokak çalgıcılarından
Harçlık çıkarmaya çalışan öğrencilerden
Yok sayarak geçeriz önlerinden.
Hiç sayarak.
Zor değil aslında hiç bir şey.
Hiç zor değil.
Mesele onları görmek yada görmemek te değil aslında
Mesele bir olmak ta
Birlik olmakta mesele.
Bir kadın dövülürken
Bir çocuk sokaklara mecbur edilirken
Öğrenciler yarı aç yarı tok okumaya çalışırken
Kısacası
İnsana yakışmayan her davranışta bir olmak ta mesele.
Bir damla gözyaşı yere düşmeden buharlaşır gider
Ama binlercesi bir araya geldi mi
Her türlü haksızlığı eritir geçer.
Üç yaşında çocukların bedenine kıyılıyor
Cennet in sahibi bir anne kurşuna diziliyor
Sokak lambasının altında ders çalışan bir öğrenci yi gösteriyor televizyonlar
Plastik bir oyuncağa korkarak uzatıyor bir başka çocuk ellerini
Bir baba .
Çocuklarının uyumasını bekliyor evine gitmek için
Ve inadına bir israf
Bir hırs
Bir öfke
Ne tuhaf bir çelişki.
İnsan doğuyor
Ama insan olamıyoruz
Var mısınız insan olmaya
Emin Barut
©eminbarut
E