Önceden görülmüş düşlere yazılır
Tüm kitaplar…
Ateş kuşu her sayfayı
Büyük bir inançla, aralar…
Atlastan yorganıma
Masallar yağar…
Uyuyan güzelin düşlerinden de güzel
Su perisi ormanda koşarken
Havva Ana gibi
Isırdı kırmızı elmayı Pamuk Prenses
Yanakları kızarırken.
Kötü kalpli cadı gülümsedi.
‘Zavallı şeytan bana ne verebilirsin ki?’
Orman cücesi saklanırken mantarın altında
İndirdi mideye zavallı büyükanneyi
Açgözlü kurt…
“Senin gözlerin neden bu kadar büyük?”
Dedi Kırmızı Başlıklı Kız,
Kır çiçekleri elinde.
Kötü kalpli kurt gülümsedi.
‘Zavallı şeytan bana ne verebilirsin ki?’
Gökkuşağının sonundaki küp parıldarken
Altınlarla…
Hansel ve Gretel kayboldular ormanda
Görünce şeker evi çok şaşırdılar.
Ve tadına bakarken çikolatanın
Aralandı bisküvi kapı ansızın
Kötü kalpli cadı gülümsedi.
‘Zavallı şeytan bana ne verebilirsin ki?’
Masal kuşunun sesinden de berrak
Sulara düştü umutlarım
Gümüş balık güldü halime.
Pinokyo’nunki gibi uzun burnum.
Ve yeter sesim “Kral Çıplak!” demeye
Güldü herkes halime,
Masallarla büyüdüğüm için…
Ve şimdi…
‘Zavallı şeytan bana ne verebilirsin ki?’
©mevsimim
Ş