Birer birer dökülüyor sevdiklerimiz.Tozlu sokaklardan çıkıp sırtımızda taşıyoruz kabristana..
Daha dün tavla attığımız Hasan da, topumuzu kesen adam da...
Köy, toprak kokusu, yağmur biraz da...
Küreklerle vuruyoruz toprağa.
Söz ağlamak yok deyip sıkarken dişlerimizi.
Söndüremiyoruz içimiz de yanan düşlerimizi..
©uğurünver
U