Dağlar kara Kış hazan
yüreğime üşüyüp kalan
bin yaş bırak'tım hüzne
buruk geçen hâli yaman
ne yardan ne acıdan güldüm
yıllarca tek başıma süründüm
şimdi bilemem yaşıyor'muyum
yaşasam ne fark eder ölmüşüm
uykular kabusa dönünce
kader bana yâr küsünce
düştüm hayatta yorgun
elim ayağım ah kesilince
C