Ö

ne yaşamayı sevdim nede gülmeyi sevdim seni sevdigim kadar.ne ölümü bekledim…

ne yaşamayı sevdim nede gülmeyi sevdim seni sevdigim kadar.ne ölümü bekledim nede gitmeyi seni beklediğim kadar bana ait değilsin ne o kumral saçın ne o beyaz tenin nede doğayı kıskandıran yeşil gözlerin sadece senin olmak istiyorum sadece seninle uyanmak sadece senin o güzel sesini duymak istiyorum o en güzel şarkıları bana söylemeni istiyorum birlikte yaşlanmak istiyorum hatırlarmısın seni gördüğüm yeri temmuz akşamı karanlık ama ışıklı sahili ahşap bankları gülen çocukları sarılan aşıkları şimdi o banklar mezar yerim bir gün dönmeye karar verirsen sevgilim bekliyorum aynı bank da elimde bir gitar ve bir defter notla...
©ömürünal