Ne zaman büyüdüm ben anne ?
Ne zaman kafa tutar oldum önüme gelene ?
Oysa daha düne kadar sokaklardan toplardin beni , ya senem marketin göbeginin havuzunda yakalardin yada mahallele maçlarinda tam kavga başlayacakken o yorgun sesin gelirdi kulaklarima gel hadi eve artik geç oldu derdin .
Ya şimdi anne ?
Ya şimdi anne ?
Ne zaman hırçinlaşti duygularim ?
Ne zaman anne ?
Ne zaman dinecek benim bu öfkem ?
Ne zaman karişti saçlarima sakalim ?
Ne zaman çikti ak'ım ?
Ne zaman kurur anne gözümde'ki pinarim?
Yoruldum be anne yoruldum.
Ne zaman büyüdüm ben annne ?
Ne zaman büyüdüm'de bunlari düşünür oldum anne ?
Bak asker oldu en küçük oğlun.
Her kavgada ölen neden hep ben anne ?
Sende haklisin anne bu nasil sorular böyle diyesi geliyor insanin.
Neyse diyorum derinden bir off çekip ..
Neyse ki insanligim hayatta dimdik ayakta.
Buda canini yakiyor satilik ruhlu insanlarin
Varsin yaksin onlar daha yangin görmemiş anne onlarin yangini mumdaki ateş !
Bendeki cehenneme taş çikartir taş !
Çileden çikartmayin insani!
©aleren
A