Ne zaman yağmur kokusu kaplarsa dört yanımı,
sen fışkırırsın geceden.
Mis kokun ruhumu derinden sarar.
Sensizlik yüreğimde siren çalar.
Beni kerpiç evlerin serinliğine,
kemancının hüzün dolu namelerine bırakır,
yolak yolların kavislerine bağlar.
Ne zaman sen düşlerle uyanırsam ömrümden,
hüzün yüzsüzce yüreğime damlar.
Anlar anıları yakalar safirden.
Anlarım ki saatler yine ertelemeyi yaşar.
Akılsız kafanın mağduru ayaklar,
artık o treni zor yakalar
M