Ne zaman büyüttün beni anne oysa daha dün cocuktum ben
Acılara göğüs germeyi ne zaman öğrettin bana anne oysa çok beceriksizdim ben
Haber bile vermeden gittin soğuk bir aralık sabahı
Acılarına tuz basmayı ne zaman öğrettin bana anne
Sensizlikten çok korkar sensiz yapamazdım anne
Sensizliğe dayanmayi nasıl öğrettin bana
Şimdi yoksun uzaksın bana içim volkan olmuş
Sen bana sana hasret yasamayi ne zaman öğrettin bana anne
Sen bana yarım kalmayı ne zaman ogrettin anne
Ben ki iki kelimeyi bir araya getiremezdim acilarimi dillendiremezdim
Sensizliği hiç mi hiç kabullenemezdim yokluğuna tahammül edemezdim
Böyle çabuk çekip gideceğini hiç hiç bilemezdim
Sen bana böyle şiirler yazdırıp hasretinle beni böyle şair olmayı ne zaman öğrettin annem
©ramo01
🇷