Rüzgârın nahif esintisi okşamıştı,
Senin sinirle ellerinin çektiği saçlarımı,
Rüzgâr bile okşamıştı özenle saçlarımın her bir telini,
Sen neden onları sevmek için hiç değmedin ki?
Senin attığın yumrukla morarmış olan gözlerimin,
Morluğu kaybolmuştu zamanla.
Bedenim bile tanımıştı artık beni,
Sen neden hiç tanımadın gözlerimi?
Senin ellerinin sadece tokat atmak için,
Gittiği yanaklarımı sevmişti,
Gözümden süzülen yaşların her biri,
Sen neden hiç silmemiştin ki yaşlar akan gözlerimi?
©sensizsiir
S