Umudum deniz ve mavi rengi gökkuşağında kayıp,
Hedefim ise tebessümü bulmak,
Daha kaç badire geçer tükenmişlikleri sayıp?
Artık kolay değil el ele vermeyi ummak.
Bir hikâyesi var mıdır bu güzergahın, beni güldürecek?
Daha kaç karanlıklara karışmalıyım?
Daha kaç kere umut ışıklarım sönecek?
Yaşama hakkımı sonuna dek mi kullanmalıyım?
Yalnızlığın acısını daha da nükseder, kaybolmuşluğun terazisi,
Önümde bir kaç duygudan beden,
Ve ceset dolmuş göz önümde adımlarımın arazisi.
Yitirdiğim benliğimde çalkalanan tek soru "neden?"
Azgın suların gazabında, seraplara küsen çok hayalim var,
Kızgın duaların arkasında, elvedaya düşen, özlediğim bir yâr.
Son satırda kaybedişim yine dile gelirken,
Yine mağlupluğuma atıyor kader monoton bir zar.
©pessimist_
G