Kara kıştan çıktım, yediğim ayazı unuttum. Biraz huzur, mutluluk derken nihayet bahara kavuştum. Ansızın gelişin yüreğime girişin!
Hançer yarası değil, beni kalpten vuruşun. Beleş bir hayat değildi benim yaşadıklarım. Neden beni vurdun be gülüm, neden?
Ömrümden baharı çaldın, gönül çiçeğimi soldurdun. Sayamadım ben kaçıncıydım. Hayatlarını bir heves uğruna yıktıkların, ömür baharını hazan ettiklerini. Hayat bu kadar mı acımasız, hiç mi vicdanın sızlamadı? Neden hayatıma girdin, neden be Gülüm, neden?
Saf yüreğimle ben sana inandım, hayatımın en büyük hatasını yaptım. Bir sıcak yuva, bir aşım kaynar, bir huzurum olur sandım. Bundan ötürü sana kandım. Kaynayan aş değil, gözyaşlarımla yüreğim kaynadı. Bütün benliğim yandı, yanmış bir yürekle yaşamaya nasıl tutunayım?
Yaşantım döndürürdün bir viraneye, hayatımı tarumar ettin. Neden? Be Gülüm, neden?
©doğukan01
H