S

NeDeN BeN DiYe

lanet edersin bazen
hayata birde kadere
birde karşındakine karşı
ama bir türlü suç bulamazsın kalbine
ve amansız çaresiz kaldığın haline
neden hep ben dediğin kendine
bir türlü kabahat bulamadığın sevgine
melhem olamassın çaresiz haline
uykuya hasret bırakırsın
o kahve gözlerine
dur diyemezsin
pınarından dökülen göz yaşlarına
düşer yanağının şakaklarından
fakat gidersin bir mechule
haykırırsın içten içe
birde nefret beslersin seni seviyorum dediğine
diyemediğin satırlar dökülür dilinden kalbine
bir mırıltı dökülür iki dudak arasından
neden
neden
neden ben diye