Neden gece mutlu ve umutluyken,
Gündüz tutar krizlerim.
Neden evden çıktığımda her şey kaybolurken,
Kapıdan girince kopar kıyametim.
Neden dışarıdaki alimler överken beni,
Evimde yerden yere vurur cehaleti.
Neden uzaklar hayalken tek başına,
Tüm hayallerim evimde ölümden beter.
Neden bana inancı tamdır zor beğenenlerin,
Bomboş hayatı olanlar senden olmaz derken.
Neden avutur sevenlerim,
Mezarımda timsah gözyaşları döken katillerimi.
Neden tanrı yaratır,
Uyumsuz uzak kaderleri.
Neden haketmedim bunca çabaya rağmen,
Uyandığımda intihar hissi yerine gülümsemeyi.
Neden hala zehri verenler sürdürür,
Şifamı arayan gibi görünmeyi.
Neden gelmiyor tüm umudumu kesmişken,
Beni koparmaya ölüm meleği.
©mageenkon
M