-Ayrılmak istiyorum.
+Neden ?
-Mutlu değilim.
+Seni seviyorum..
-Yalandan seviyorsun.
... ... +Bana güvenmediğin sürece mutlu olamazsın.
-Güven vermiyorsun.
+Güven vermiyorum , öyle mi?
-Evet.
+Neden güven vermiyorum biliyor musun ?
Hep yanımda kal diye;
Çünkü sana güven versem bileceksin , seni asla bırakamayacağımı. Bırakmayacağımı bilirsen , gidersin.
Başkalarına aşık olursun , sana güven vermeyen birilerine.
Ben seni yine beklerim.
Sonra onlardan sıkılırsın , bana gelirsin.
Ama ben yine orada olurum , seni mutlu ederim.
Eskiye dönmek istersin , yine gidersin.
Sonra ben yine beklerim.
Anlıyor musun , ben gidemem;
Çünkü ben aşığım,
Çünkü ben hayatımın odak noktası olarak seni aldım.
Sen , sen, sen . .
Ben ağlarım ama küsmem.
Kırarsın beni belli etmem.
Hep alttan alırım sevgilim.
Sen başkasına aşıksın evet ama bana ait ol diye susarım.
‘O benim’ demek isterim hep.
Sana güven vermem , beni bırakıp gitmek sana kolay gelmesin diye.
Söz veremem hep yanında kalacağım diye;
Çünkü sen kalbimi yordun, ruhumu yordun.
Beni mutsuz bi insan haline getirdin.
Ama ben senin için hep güçlü kaldım.
Saatlerce beni umursamadın ama soranlara ‘Hıhı , konuşuyoruz yine:)’ dedim. Eski mesajlarını okuyorum her gün.
Belki, belki eski sen yine gelir diye bir gün . .
Şimdi, git (!)
Ama bu sefer döndüğünde beni bulamayacaksın.
Çünkü kalbim bir kez daha sensizliği kaldırabilecek kadar güçlü değil.
©hayalceren
H