Nedir bu kin ve nefretiniz,
Söyleyin bana kimdir efendiniz.
Yıllar önceydi başa geldiniz,
Din adına soydunuz, talan ettiniz.
Yangın düştü viran evlerin içine,
Gözyaşı yerine kan damladı anaların göğsüne.
Ne yüzle bakacaksınız şehitlerin yüzüne,
Sizin gibisi gelmedi dünya yüzüne.
Parsel parsel satıldı öksüz kaldı toprak,
Sizinle birlikte boynu bükük ay yıldızlı bayrak.
Tutsak kaldı umutlarımız, düşüncelerimiz,
Sizinle çoğaldı, molla, hacı ve yobazımız.
Kendi memleketimizde kaldık öksüz ve kimsesiz,
Oynadığınız oyunları seyrediyoruz sessiz sessiz.
Özgürlüğü, mutluluğu el ele yok ettiniz,
Bağımsızlık savaşında ölenlere küfür ettiniz.
İnsan olan insan küfür eder mi atasına, babasına,
Küçük çocukları şehvetle alır mı? koynuna.
Kan, ölüm, tecavüz ve hırsızlık var din adına,
Sizden sonra cehennem ateşi yanıyor vatanda.
Hapishane avlusunda kurumuş bir ağaç,
Yıkık, viran evlerde binlerce insan aç.
Din adına bitmiyor soygun, hırsızlık, vur kaç,
Bu memleketi sömürüye teslim etmek oldu amaç.
Sabo der ki, bitecek bir gün karanlık geceler,
Ağaçların koynunda bir memleket seyredecekler.
Bir gece bir gece ansızın çekip gidecekler,
Bu memleketin içine din ile edenler.
©kartalsabo
K