Ben "seni sana " yazdım dün gece.
Yüreğimi kalem bilip sevdamı bıraktım mürekkebin sıcak koynuna.
Kalemimin ucundan mürekkep değilde.
Yüreğimden gelen tüm kelimelerimle seni anlatmaya çalıştım.
yüreğinin kıyılarından mavi denizlere aktıkça
her saniyesinde sende duruluyordu zaman.
Güneş, toprağa; gece,karanlığa; kelebekler, bahara;
ben / sana utangaç gözlerimi pamuksu düşlere kapatıp, "seni" yüreğime örüyorum.
Sesin, hoyrat meltemlerin sarıldığı deniz kadar ılık,
dokunmaya bile kıyamadığım bir yürektin sen..
Her gece uykunda gözlerine çiçekleri taşırken,
gözlerinin içine bakmaktan çekinirdim.
Her baktığımda buz dağının güneşin karşısında erimesi gibi gözlerindeki umut tanelerinin erimesinden korkardım.
Bilirsin, ellerim küçüktür benim.
Küçük ellerime düşleri giydirip suretini kirpiklerime yaslayıp ,delicesine çarpan yüreğinin soluk alışını izlerim.
öyle ılıktı ki nefesin;
senden habersiz yüreğimden yetim kırlangıçları uçururum her nefes alışına..
©külkeçisi
K