Nefes almak canımı yakıyor kalp atışlarım ölüm yaklaşıyor diyor
Önümde yol ve yolcuyum ve bu yol yokuşlu ben artık yoruldum umarım çıktığım son yokuştur
Umudum yanıyor dumanı ciğerlerime doluştu ve tattığım en güzel kokuydu
Yazarken ben aslında yokumdur şiirle tanıştığım an ben yok oldum
Manalar bazen hisleri anlatmaya yetersiz kalır acım derinlere işledikce işkenceler basit kalır
Taşıyorum içimdekileri ince bi işçilikle boş sayfalara
Ve tartarım gönülleri yazdıklarım ne kadar ağır gelir
Bazen heyecan yarım kalır çünkü bugünden bellidir yarınların
©azam
A