A

Nefessiz Kalan Kalbim

Sevmedim hiçbir zaman bu hayatı
Tatmadım derince bir uykusunu
Sevilmedim beklentisiz delicesine
Yüzüm yalnız acılara güldü delirircesine
Sabahları bekliyorum uyumadan
karanlıklar canımı acıtıyor
Sesimi kesiyor bu gecelerin sessizliği
Bilirim benden öncede vardınız acılar
Nefes alan kalpleri hayata küstüren sancılar
Ama artık bırakın bu kalplerin peşini
Bir umut ışığına dönüşsün yüreğimizdeki ağrılar.