ofken icimda caliyarak tum ruhumu eritiyo
ireç insanlar yuzunden bendim ireçleşiyo
küfürler edip öldüresim geliyo
bu nayifligim sanki köreriyo
gokyüzü kararıyo bulutlar simsiyah
yildirimlar cakıyor sanki öfkeme iltifat
icimde bir hidetli kahinat
olmeyi bekliyorum emelim nefret cennetinde uyanmak
sokaklar islak ve issiz var orada tanimasi zor bir yabanci
alev alev yanan elleri ve gozleri
bir anda tanidim kendimi
olmusum nefret cennetinin melegi
sebebi belli irec insanlardan kelli
şiddete susamis zihnim
durdurasim bileyok kendimi
ben melegi bile deyil olmusun nefret cennetini ta kendisi
M