Nefret

İnsanlara sesim bir nefret gibidir.
Kimse duymaz,hissetmez,takmaz idi.
Hayatı sorgulamayı öğrendim.
Kan kusmayı değil,içimin parçalanmasını öğrendim.
İçim" kulak verin" der ancak sesim bir kuş gibiydi.
Sadece kuşlar beni anlardı.
Kuşlar gibi kanatlarım vardı.
Ellerimi havaya doğru kaldırmam yetiyordu.
Ancak nefretime yetmiyordu...