Umutlarına ötenazi damgası vurulmuş,
Bir kaç mevsimsiz harabe.
Oradan ayrılmak istiyorum,
Ölüm bunun için harika bir bahane.
Mutluluk anonim bir sır misal,
Fakat ben hâlâ izindeyim.
Söyle bu nasıl bir tecessüs?
Cesedim topraklara sanki armağan ve süs.
Katre hisler çürüyüp gitmeye yakın,
Önümde ki senelerde badireler ederken akın.
Korkularım üstün gelir bu yüzden cesarete,
Boyun eğmek zorundayım sanırım çaresiz bi esarete.
Bir deniz kenarı,
Karşısında beraber ağlaştığı yalnız bank.
Gözyaşlarını topluyorum,
Benimkilere çok katkısı oldu.
Fakat onlarla beslenen çiçekler sessizce soldu.
Nereye varsam umutsuzluk götürüyorum sanırım,
Bu yüzden kovuldum hayal ülkesinden,
Nefret ettim hayatın yalancı gülmesinden.
Umutlarımın ölmesinden,
Işıklarımın sönmesinden.
Gidenin dönmemesinden.
Tanrının görmemesinden.
Acının büyümesinden,
Adımların karanlığa yürümesinden.
Ve şuan karanlıktayım,
Siyaha aşkımı anlatamam belki de,
Alışıyorum acıların yaptığı gelgite.
Kapıma zaten bir onlar komşudur.
Çaresizce muhtacım küllerine.
Ve son sözüm de yine pişmanlık.
Kahır ederek adımlıyorum hayatın günlerine.
©ggurkann
G