Kimlere dost dediysem zalim vurdu sırtımdan.
Kimlere güvendiysem can diye kan aldı canımdan.
Düşmanında mert olmalı vurmalı insanı alnından.
Nefsimle savaşıyorum senden uzaklarda.
Ben ki tutsak gönüllerde deli divane olmuşum.
Kimine yol vermişim kimine mağlup olmuşum.
Savaşarak düşmeden bıkmadan biraz yorulmuşum.
Kendimle savaşıyorum senin sevginden uzaklarda.
Tutsak yemişim virane gönüllere hapis olmus.
Nereden bileceksin ki sevmek ateşten bir kormuş.
Muhanet pek çetin olur felekle işim çok zormuş.
Nefsimle savaşıyorum senden uzaklarda.
Su verirsin fidan olur meyve verir tane tane.
Şu gönlümün günahı ne kalmış bir çare.
Feryad ediyor dertler ne zaman erecek zuhura.
Ben kendimle savaşıyorum senden uzaklarda.
Dağlara taşlara vursam da fayda etmez katılaşmış kalplere.
Ağlamak nasıl tesir eder sevda girmemiş gönüllere.
Üzülüyorum yüreğimi sızlatıyor nasıl kıyılır ki
boy vermemiş güllere.
Nefsimle savaşıyorum senden uzaklarda.
©mustafahan
M