Sensizliğin ikinci safhasındayım
İlki senden evvelki sensizliğimdi
O "Cahiliye Devri" için affet beni
Senin gibi birini tanımamak,
Görmemek,bilmemek,duymamak
Sevmemek nasıl bir ahmaklıktır
Kendimden fena hâlde utanıyorum
Sensizliğin ikinci safhasındayım
İlkinde gafil idim,cahil idim
Şimdiyse geldim,gördüm,yenildim
Yanıma yeterli talih almamışım
Seni sevmek makamına eriştim
İçime dolan şey ilk defa huzur oldu
Daha önceleri hep abes telaşlar
Sen ruhuma meditasyon gibi geldin
Yüce Allah aşkını bana ibadet diye verdi
Sen kulumu sev,ben de seni affedeyim diye
Ama az önce dedim ya talih almamışım
Sensizliğin ikinci safhasındayım
Fena hâlde sensizim,yoksunum
Böyle bir tükenmişlik görülmemiştir
Çareyi şiirde bulmak nasıl çaresizliktir
Tüm varlığımın sensizlik olması
Rüyalarımda tecelli etmemen
Her yürüyen kadında,her gülen kadında
Her bakan kadında,her gören kadında
Her baktığım kadında seni görmem
Benim için nasıl utanılacak hadisedir
Böyle bir "yoksunluk" görülmemiştir
©keskinşair
Ş