Vakti gelince algılarsın
İnziva da tek kalınca bir el uzatan ararsın.
Söyle kim geldi,
Karanlıklarla boğuşurken yardıma?
Bir tebessüm borç mu bilindi?
Yıllardır dinmeyen bu ahtıma.
Bak bugün emir verildi,
Kötü günler yanaştı rıhtıma.
Her merhaba sohbetine gelene dost denildi
Ama bir ağaç misali neşter vurdular sırtıma
Bu yüzden aydınlığa gülümseme de karasızım,
Her saniye merhem bulur, ama daha iyisini arar sızım.
Adımlarıma bunalımla yardım ediyor kaldırım
Tek sorum "nerede kötü gün yardımım?"
Kalbe inen acıyı şiirle dindirdim,
Mânâsız yaşamı öğrendiğim her saniye,
Yazdığım cümlelere kendime kefen dikdirdim,
Zaten bir tek Rabbena el verdi bu faniye.
Bunca zaman kendimi dalgalara karşı dayanıklı bilirdim,
Ama gün geldi gönül bile verdim okyanusta ki maviye.
Şimdi şahitlik ediyor karanlığın her tonuna acılarım,
Yarını beter olacağını bildiğinden hep kilitli kapılarım.
Yine de biraz tebessüm için göz ucuyla aralarım
Belki Adem, Havva dan beri ruhum da bu sancılarım.
©ggurkan
G