Bir uzak kıyıda yıkılmış dalgalar.
Seninle üşüyorum, bulutlar paramparça...
Deniz, tutuşan kayalıklarla kanıyor.
Biliyorum, kanadı kırılmış güneşin...
Bir uzak kıyıda, ağaçsız bir evin bacasından tüten rüzgara çizilmiş resmin.
Ve orada duruyorum.
Zaman, uğultular saçarak ilerliyor...
Bir uzak kıyıda yakılmış yeminler.
Yağmur, iri damlalarla göğsümü deler.
Orada yıkılmışım, orada sen yoksun.
Orada acı rüzgarların sana benzeyen taşlara oyduğu resim
Soğuk ve erişilmez.
Neredesin...
©dil-figar
D