E

NEREDESİN EY GENCLİĞİM (141)

Gençlik gitti gelmez oldu.
Gül yüzün ne çabuk soldu.
İhtiyarlık benide buldu.
Neredesin ey gençliğim.
Döküldü saçlarım mevsimlik yaprak gibi.
Ayaklarım yürümüyor geziyorum ruh gibi.
Yüzüm de çizgiler sanki harita gibi.
Neredesin ey gençliğim.
Vadem dolmuş düştüm yataklara.
ilaç bulunmuyor bu dertli hastaya.
Vakit doldu dostlar azrail başımda.
Neredesin ey ömrüm.
©eyüpyelgen