P

neredesin sen

hasret yazdım sana bu gece
içimde hüzün kalbimde özlem
sana vurgunlugum dillere destan
ey güneşin efendisi neredesin sen
semaya uzandı bir an gözlerim
yıldızların arasında bir dolunay
kaldırmıştın elini uçsuz semaya da
ikiye bölünmüştü utancından ay
kalbime mührünü vurdun yine bu gece
yıldızlarda aglarmis hasretinden
hele ki o ay sanki inmişti gözlerinden
ey kainatın efendisi neredesin sen
bilirim bu gece çok ağlayan oldu yokluğuna
hüzünler kitledi tüm nefesleri
taa bin dörtyüz yıl gerillerden
bir dolunaya daldı yine gözler
gel ey efendimiz neredesin sen
©pircan