Ayın gözleri yaşlı
İçi kan ağlıyor
Sirius, neredesin ?
Seni soruyor
Issız deryanın virane adasına
"Bilmiyorum" Diyor ada
Ümitsizliğe kapılan yıldızlar
Birer birer dökülüyor yer yüzüne
Kar tanesi gibi düşüyorlar sessizce
Sanki bir kış günü bu gece
Oysa yazın en bunaltıcı havası üstünde
İzliyorum olanları bir köşede
İçli İçli ağlayan ayı görünce
Yüreğim üşüse de
Geceyi karşıma alamıyorum
Neredesin Sirius ,nerede
Ay'ın son ümidi sensin
Bu gönüle sabır tohumu ekensin
Şimdi nerelerdesin
Gecenin karanlığı yokluğunu fırsat bilip
Ay'ı içine çekiyor sinsice
"Hayır"diyorum içimden
Güçsüz bir şekilde sitem ediyorum
Neredeysen geri gel Sirius
"Lütfen onu rahat bırak gece"
Demek istiyorum, yapamıyorum
Ben çaresizce çırpınırken
Ay dünden razı gibi kendini
Gecenin bağrına bırakınca
Gözlerimden akan yaşlara
Engel olamıyorum
Artık gökyüzüne karalar tamamen hakim
Ne Ay kaldı ne de yıldızlar gökte
Neredesin Sirius, nerede
©maviler
M