Dünya güzel çiçeklerle dolu, ama sen bir başkasın. Hiçbir çiçeğe eşdeğer değil, benzemezsin. Sende ayrı bir güzellik, ayrı bir değer, iki cihan güneşi selveri sevinci var, nergiz çiçeğim.
Gönlümün nergiz çiçeği Resulü Ekrem'in mübarek iki dudağının arasında dünya toprağına düşen yemyeşil yaprağında sarı sarı çiçekler açan dünyaya güzellik, gönüllere sevgi katan nergiz çiçeğim.
Nergizimde yapraklar yeşilin, Cennetin zebrecen örtüsüne benzer. Güzel sarı sarı açar çiçeklerin, gönlüme huzur ve mutluluk verirsin. Kokun Resüllullah'ın ten kokusu, tomurcuklar. Yüzün rengi kadar güzel çiçeğim, şu vefasız zamana inat, tüm masumiyetinle hiç solma nergiz çiçeğim.
Gönül bahçemi terk edip gitme, kal benden öteye gitme. Bu devri zaman, ahir bir zaman, hiç kimseye güven olmaz güzelliğine, sevgi verilmez. O kadar maneviyat değerin varken, kadir kıymetin bilinmez nergiz çiçeğim.
Nergizim, sen ne kadar güzel, nadide bir çiçeksin. Mis gibi kokarsın, çünkü iki cihan Serveri Resüllullah'ın kokusu sinmiş nergiz çiçeğine. Yakışır mı, hiç dostun çiçeğini koklamamak, kokusunda mahrum kalmak? Seni özlemek güzel, hasretini çekmek güzel. Dört mevsim, dört yanımda sen olsan diyorum, nergiz çiçeğim...
©doğukan01
H