Dünya güzel çiçeklerle dolu, ama sen bir başkasın.
Hiçbir çiçeğe eşdeğer değilsin, benzemezsin.
Sende ayrı bir güzellik, ayrı bir değer,
İki cihan güneşi, Sevgili’nin sevinci var, nergiz çiçeğim.
Gönlümün nergiz çiçeği, Resul-i Ekrem’in mübarek iki dudağının arasından,
Dünya toprağına düşen yemyeşil yapraklarından,
Sarı sarı çiçekler açan, dünyaya güzellik katan,
Gönüllere sevgi serpen nergiz çiçeğim.
Nergizimde yapraklar yeşilin,
Cennetin zümrüt örtüsüne benzer.
Güzel, sarı sarı açar çiçeklerin,
Gönlüme huzur ve mutluluk verirsin.
Kokun, Resulullah’ın ten kokusu gibi,
Tomurcukların yüzün kadar güzel çiçeğim,
Şu vefasız zamana inat,
Tüm masumiyetinle hiç solma, nergiz çiçeğim.
Gönül bahçemi terk edip gitme,
Kal, benden öteye gitme.
Bu devrin zamanı, ahir bir zaman,
Hiç kimseye güven olmaz, güzelliğine kıyılmaz.
O kadar maneviyat ve değer taşırsın ki,
Kadir kıymetin bilinmez, nergiz çiçeğim.
Nergizim, sen ne kadar güzel, nadide bir çiçeksin.
Mis gibi kokarsın, çünkü iki cihan Serveri,
Resulullah’ın kokusu sinmiş nergiz yapraklarına.
Yakışır mı hiç, dostun çiçeğini koklamamak,
Kokusundan mahrum kalmak?
Seni özlemek güzel, hasretini çekmek güzel.
Dört mevsim, dört yanımda sen olsan diyorum, nergiz çiçeğim...
©hasanbey.
H