Kaldırımları kirlenmiş,
Asfaltsız, toprak caddeler benim
Korkuluksuz muşamba pencereli evler
Mahallemin ;
topaçlara ip dolayan çocukları gibiydi sevgim...
Boz kırlara koşup koşuşturan filizler
Kadar saf ve Narindi...
Karşı balkondaki, çiçekli pencerenin kızı,
Nermin'e aşıktım...
Gürbüz baharlar çatırdıyordu içimde
Tek teli yırtılmış nağmeler dilimde
Papatya kokusu sinmiş dokunduğun her yere...
HELİNYA'M HELİNYA'M HELİNYA'M
Beni bitiren kirpiklerinin her seferinde usulca göz pınarını öpmesiydi
K