Uzaklaşan kara mazi parçaladı kalbimi,
Sisleri böl suretinle gel kalbimi sar benim
Giden mazi okyanusta süzülen bir sal gibi
Yakamozun pençesinde yüreğimden kan gelir
Sandalını yüreğimin rıhtımına bağladım
Korku sardı kalbimi ve gitme diye ağladım
Bıçağını sözlerinle keskinleyip sapladın
Ve yetmedi sardı beni yalnızlığın ağları
Saflığımla aşk şekeri isteyen bir çocuktum
Sen o süslü suretinle bu gönlüme sokuldun
Sevgim ile ödedime ve kana kana yumuldum
Zehirledi şekerlerin gözden akan su durdu
Geçen yıllar iz bıraktı dön ve bir bak arkana
Kavuşunca ellerimiz gül açardı sahraya
En güzeli benimleyken bakamazdım ahvala
Ve sen gittin gül kurudu ahval düştü ahlara.
Üzüntümle deprem oldu kalbimin çarpıntısı
Bu depremle taştı birden gözümün akıntısı
Yalnızlığım vurdu başa gitmiyor kalıntısı
Bu felaket aşkla bakan gözlerin yanılgısı
Enkazında kaldı gönül bu büyük felaketin
Kaz ve ara tırnağınla bul kalbimi sağ getir
Bitmeyecek içindeki pişmanlık esareti
Benim ise kulağımda dinmiyor neva sesi...
©zevah
©yerdeniz
Z