Ağlayarak geldiğim yalan dünyada
Tebessüm etmeyen yüzü neyleyim
Göz yumup daldığım her rüyada
Hakikati görmeyen gözü neyleyim
Bıktım yol ayrımı seçimlerinden
Ayırıyorum çeri çöpü birbirinden
Geçiyorum işte hayatın içinden
Sizin olsun hayat ben neyleyim
Her zaman geceyi güne kattım
Akşam yatımsa sabahda kalktım
Kırk yıl iki sene hep bunu yaptım
Sizin olsun böyle ömür neyleyim
Sorma ne aç kaldım ne de tok
Düşün bu işin böyle sonu yok
Baktım ki dünya sırtım da bir yük
Size kalsın böyle yaşam neyleyim
Açsam bütün kapıları ardına kadar
Yine de dünya bana oldu dört duvar
Baktım ne çerçevesi ne de camı var
Ben böyle demir bir kafesi neyleyim
Dünyaya geldimse çekip gitmeye
Ruh bedendeyse onu terk etmeye
Emanet canı sahibine teslim etmeye
Bana emanet bu canı neyleyim
Mehmet'in ömrü de artık daraldı
Kırk yıl iki sene buraya kadardı
Bir varmış bir yokmuş sonlandı
Hayatım roman olsa neyleyim
MEHMET EMCİ 02/03/2021
©seyyah58
M