Kalabalıklar içinde yalnız yaşamaya alışmışken,
Zaman yoruldu kaybolmuş huzuru ararken,
Kalan ömrümü hoyratça yaşarken,
Neyleyim ruhunu kaybetmiş kervanları...
Kalmadı takati yüreğimin,
Zamansız bir bağ bozgunundayım sanki,
En nihayetin de yaşayacağım hakikatleri,
Neyleyim ruhu ölmüş gezgin bedeni...
Belki herşeyi tam anlayamadım,
Eksik parçaları tamamlayamadım,
Duyulmadı feryad figan haykırışları,
Neyleyim ruhum da duyulmayan isyanları...
©kördüğüm_
K