Cavit'e de çay verin demlice olsun
Dostuma da vay selamlar olsun
Tahta bir sandalye kusura bakma
Ağrıtır uzunca oturduğunda
Şekerli içerdin hala öyle mi
Bilmem ki şekersiz hayat geçer mi
Karıştır maziyi bir de bardağı
Alıştır kendini bir de yaşamı
Yürek de bir bilsen tahta sandalye
Oturdu bir gönül kalkmıyor öyle
Kendi de acıttı ben de acıttım
Kendi de ağlattı ben de ağlattım
Yani kuru bir sofra gibiyim
Bir kuru soğan ekmek gibiyim
Ne aç kaldım dünya denen mekanda
Ne de doydum tıka basa burada
Yar da yalan oldu gitti şimdi ellere
Ben de yalan oldum gezdim dilden dillere
İşte Cavit bir anlamım kalmadı
Derdi sardım cigaram da yanmadı
Neyse Cavit sen kendine iyi bak
Dertsiz sardığın cigarandan yak
©sensey
S