Günlerden bir gün,
Seni severek uyandığım nisan sabahı,
Seni senden duyuşlarıma hasretim.
Bir kar tanesinin yaşam sürecindeyim...
Köşede solmuş papatyalarımız,
Bir kelebeğin ömrüne sığdırılan sevinçler,
O serçenin gözyaşındaki titrek sesin.
Nisan akşamındayım,
Yıldızları örten bulutlar
Toprakla sevişen bir yağmur damlası
Cümlelerim yetersiz seni anlatmaya
"Sen" deyince,
Kelimelerim solgun,
Tüm mısralar bitiktir.
Bir nisan sabâhı,
Nefesinle birlikte tükenir umutlarım,
Hayallerim,tenin kadar soğuklaşır.
Bu şiir uzar gider,
Zaten ne yazsam boş..
Nisan sabahı yetmez seni anlatmaya.!
Sen; beni
Biriktirdiğim,takvim yapraklarından anla.
©feraye
F