takvimin dünde kaldı artık
ölüm yaşatır seni artık
geride kaldı yazdıkların
hep yalanmış yaşadıkların
bu veda havası senden eser
boş kalmakta bıraktığın her yer
sakin bir elvada bile deme
git uzaklara bir daha dönme
bir an olsun yanlız bırakmadı hüzün
sanki kedere sırdaş olmuş dertli gönlün
gözlerden akan yaş sanki nehir gibi
kalbinden geçen duygular zehir gibi
bir tutam sözün çıkmaz oldu artık ona
düğüm misali yapismakta boğazına
bırak mavi sözleri al ele kalemi
hatırlarsın elbet bir gün bu şiirimi
bazı şeylerle yıllar öncesine dönersin
ama yıllar öncesini hiç döndüremezsin
hayat böyle bir şey mi ağlayanlar hep aynı
uğruna ağladığın acıtmak ta canını
©akıngündüz
A