C

NİYE BÖYLE ANNE

döktüm içimi yazdım şiirleri
gönlüm de aşk sevda yerleri
iki yalnız bir gündüz ve gece
umutlar düş başta hayalleri
yaşama sevincim ah! senin gözlerin
bana cesaret veriyor çıkan sözlerin
bile bile özlem çeker en derinlerime
Sen varsın orada hiç inan silemezsin
ne kadar uzak kalsamda senden
vazgeçmem imkansız bir şeyden
hayal oldun masal yoksa sonsuz
bir yıldız kaydı geçmem serden
vurgunum sonsuz denizler gibi
çakıldım kıyıya bağlandım gibi
yelken im suya düştü yırtılınca
dağlar a taşlar a sorarım yerini
ama bilinmez bir yöne savruldu
o nazlı yare ah emanet koyuldu
sevmeden anlayamaz kalbinden
o kalbi bir gül misali ah! soldurdu
şimdi silinince tüm bu hatıra lar
arkamdan vurur oldu gözyaş lar
zalimin elinden gelen kötülüğüne
siper etsem geceyi gece susar lar
anlayan bulunmuyor kime derdi mi
yoksa hep hayal kırıklığına denk mi
niye böyle anne hep içim gidiyor bu
dünya sadece bana karşı denir mi?
Annem gülüm açmadan soldu
susuz benim gibi sevgisiz oldu
ama içimde yitirdiğim birşey
var gerçek zamanlı acı vurdu
"yaşadıklarım birer rüya olsa keşke"
aşkım yalan sevda yalan masal bana
elbet geçer dersin bu günler aldırma
sevdim deli gibi ömür harcadım yazık
döksem derdi bırakıp sonsuz ummana
"ANNE BENİ ANLAYAN BULUNMAZ
SENDEN BAŞKA"