Gök ve yer,
ikisi arasındaki herşey,
Mutlak irade ; kudret ve bilgi,
Ruhumuzun için de var olan işte o Sevgi,
Zümrüdüankayi arayan o kahraman ,
Ezelden istikamet belli ,
Savaşan insan yığınları,
Kaçınızin gitti yol bu kadar engelli,
Sözlerden köşk yapanlar,
Özüne insan koyanlar ,
Onca diyar gezdiler ,
Kışları bahar yapanlar,
Zemheri çetin;insan bitti sanıyor,
Dertli dertli yürür de ,herşey onda sanıyor,
Bahçelerde gül yetmiş, papatyaları ot sanıyor,
Yağmur iner göklerlerden , güneşi bu el sanıyor,
Bitti, nefes uflendi dudaktan,
Sanmasınla, Azrail gelir karanlıktan , acıdan,
Bekleyenler var ,mutluktan , sıladan,
Kavuşur herkes , ruhun sahibine...
©alayci
A