İçimden dışıma vuran yüzümün yarısını verin bana
Sizde kalan tarafını.
Benim bana kalan gözümle gördüklerimden
Neden daha azdı kusursuz yaratılışınıza size eklenenlerle gördükleriniz?
Var olmaya sevinebiliyorken siz,var olan
Hep böyle biri ölünce de hiç unursamaz mısınız siz?
Serip yere eteklerinizi
Bir karıncayla,
Bir karıncanın kendi renklerinden mi yakındığını sandınız yoksa,
İnsaf ediniz de söyleyiniz.
Bu aralar hayaletlerin dizlerine koyup başımı kaç kişiyle konuşuyorum ben o daracık tünellerin mengene ağzında
Ve kendine batırıyorken zaman kuyruğundaki iğnesini
Epey uykuluyum.
Hepsi birbirine benzer yaratılışlardan geçip gelenler
Nizami adımlayanların kaçıncısından sonra yürüyorum
Ve hangi aralıkta
Farkediliyorum bir düzen bozucu olarak bilmiyorum.
Bir yıldızdı o
Görmediniz çünkü çoğunuz.
Karıncaların sırtını yalayıp geçerken elleriniz
Yüzümün yarısını, ya da aynamı uzatın oradan bana.
Dehlizlerinden geçerken karıncaların
Bir düzen bozucu olarak ben
Size açılan bir kapıyım
Çekin kendinize beni ardıma kadar aralayın.
Ve yetiyorsa gücünüz
Benimle birlikte bir yokluk sathını adımlayın.
A