Tüm yapraklar çiçek açmışken ,
Ben hala rüzgarda savruluyorum.
Hiç uğramadığım caddelerde dolanıyorum
Hiç bilmediğim yollara viraneyim.
Gece ve gündüzün ayrımını yapmadan yaşıyorum .
Artık ne olur nasıl olursa diyorum.
Artık yazı aramıyorum,
Içimi ısıtacak sıcaklığını aramıyorum
İlkbaharıda aramıyorum artık eskisi kadar.
Yeşerecek umutlarım yok artık.
Senin hayellerinle dolu zamanlarım yok.
Sonbaharıda aramıyorum.
Çünkü her yerde umut kırıntılarım varken
Yapraklar birer birer koparken dallarından.
İçimden bir şeyler kopuyor.
İçim,yüreğim buz gibi.
Tebessümler uğramıyor dudak kenarlarıma.
Gözlerim parlamıyor adın geçince.
Saç telimden ayak tırnağıma kadar bumbuzum.
Mevsimlere ihtiyacım yok artık.
Kışın sert soğuğuna hapsettin beni.
Yapayalnız,kimsesiz..
Artık tüm mevsimler günler,aylar,yıllar geçtikçe
Yalnızca kışı vaadediyorlar ..
Artık mevsimlerim hep kış...
İçim dışım kar taneleriyle dolu.
Şimdi ise yüreğim bir çığ altında nöbette...
...y.ś...
©siirsev3
S