bozulmuştu oysa çarkımız .
ve dönmüyor du degirmenimiz
ve günden güne çogaln dertlerimiz vardı.
ve biz haketmiştik.
insanlar neden bu kadar kötüydü ki
neden acımaz dı ,neden zalim dı.
biz neye göre yaşamayı seçmiştik oysa kendi yagımızda kavrulmak tamı suç olmuştu.
bi yanlışa dur demek ne zaman dan beri kabalık sayılmaya başlanmıştı.
ve kim seni senden daha üstün göstermişti.ki biz bu hale gelmiştik.
aslında ne sevdalar gerçekti ne de sevmeler. sadece değişmişti hayaller vede yüzler
biz daha çok sevmedik kimseyi sadece daha çok yalan söyledik hepsi buydu aslında.
©çukurovalı
Ç