Aklıma düşen adın şimdide bu mektubun satırlarına düştü,
Ne zamandır yazmıyorum diye kalem, Kağıt bile bana küstü.
Ama merak etme seni unutmadım, Gönül evimin en değerli süsü.
Sana yazdığım mektupların ulaşması haftalar sürerdi.
Cevap gelesiye kadar yüreğim yollara düşerdi.
Postacı kapıda belirince kalbim elindeki mektuba giderdi.
Özlemin yıllara meydan okuyan bir çınar ağacı gibiydi Nuran.
Şimdi ne sevmeyi biliyorlar ne de sevilmeyi.
Ne özleyen var ne bekleyen belli.
Her şey kolay oldu da, sevdalar eskidi.
Anlayacağın, aşklar bile teknolojiye yenik düştü Nuran.
©ikrar
I