Bak sensizim yine ağlıyorum bir köşede
Hıçkırıklarımı duymuyorsun yine
Bir denesen sadece bir kere
İçimdeki çığlıkları duyarsın belki de
Sessizligimden anla beni
Ben sen sen diye öleceğim sevgili
Ama sen hiç sevmedin beni
Bir umut yok mu peki
Kalbinde oluşan ufacık bir hisse dair
Belki bu his bile bana yeter
İçimdeki çığlıklara su olur
Gözyaşlarımı neşeyle siler
Bir de bu sefer
Ölümüm mutluluktan olur
Ne seviyorum diyorsun ne de sevmiyorum
Ben nasıl anlatayım duygularımı
Bir göz kırpiyorsun bazen de yüzüme bakıyorsun
Bir ışık göstersen bana taşlar oturacak yerine ama
Sen sevmiyorsun galiba beni
Bunu anlamak pek zor değildi
Sadece sevmeni istemiştim beni
Bu yüzden söyleyemedim kendime bunu belli ki
Şimdi belli oldu de mi her şey?
Umudumu söndürmeliyim
Ama bu büyük alevi bir başıma nasıl söndürceğim
Nasıl başa çıkacağım yüreğimdeki yangınla
Nasıl diyeceğim yüreğim bizi hiç sevmemiş
Ya da demeliyim
Umut ateşimle birlikte yüreğimin yangınıyla
Sen sen diye ölmeliyim
V