Denizin kıyısında, nur saçan bir kuş,
İsa'nın gördüğü, temizliğin huşu.
Çamura batar, sonra denize dalar,
Gül gibi açar, günah yükünden sıyrılır.
Namaz işte böyle, günahları yıkar,
Kalbi temizler, ruhu nurdan çıkar.
Toprağa kapanır, secdeye varır,
Göz yaşıyla yıkanır, kalbi arınır.
Çamurlu dünya kirletir, vicdanı yaralar,
Namaz ise, kalbi tesbih taneleri sayar.
Her rekât bir yıkama, her secde bir arınma,
Kul ile Rab arasında, samimi bir yakınlaşma.
İsa'nın gördüğü o kuş, bir ibrettir bize,
Namazın kıymeti, sonsuz bir nimettir bize.
Gül gibi açalım, her namazda yeniden,
Nurdan kuş misali, günahlardan arınan.
©hasanbey.
H