Bir kırlangıç olsam, uyansam her sabah erkenden
Tesbih etsem her kanat çırpışımda O'nu
Güçsüz düşüp uçmayı unuturcasına.
Bir avâre olsam inip yeryüzüne
Dolaşsam hiç durmadan, arasam O'nu
Bulduğumun asla O olmayacağını bile bile
Yahut bir sedir olup serilsem bir cami avlusuna
Bir çocuk koştursa üstümde kirli ayaklarıyla
Hiç sesimi çıkarmadan izlesem, yalnız O'nun hatrına
Bir gece karanlığı olsam, zifiri mi zifiri
Örtsem tüm ayıpları, kusurları, hataları
O, örtmeyi çok sevdiği için sadece
Lâl kesilse dilim, tutmaz olsa elim
Doğrulmaya gücü kalmasa, iki büklüm belim
Yine de O desem, ille de O desem, hep O desem...
M