İzlerim silinmiş gibi yeryüzünden.
Var ile yok arası bir yerdeyim şimdi.
Dilim suskun, yüreğim yorgun.
Baksana nasıl mahvolmuşum.
Ne var ne yoksa içimde yıkık dökük.
Bomboşum!
Kaybettiğim ne varsa hepsini sende unutmuşum.
Kayıp bir şehrin çıkmaz sokağındayım.
Sokak lambaları yanmıyor.
Öyle karanlıkta kalmışım, öyle ışıksızım.
Ruhum paslanmış bir kafesin içinde.
Ne kilit bulabiliyorum kapıları açacak, ne de bir yer var kaçıp gidecek.
Öylesine çaresiz, öylesine arafta kalmışım.
Peki ya sen?
Benden alıp götürdüklerinle mutlu musun şimdi?
Seni gördüğüm zaman yüzümde güller açardı.
Onları da alıp götürdün giderken.
Çok merak ediyorum...
O güllerin dikeni hiç batıyor mu canına?
Içimi ısıtan bakışlarını da alıp gitmişsin.
Şimdilerde buz kesiyor yüreğim!
Yanlış anlama sakın sitem değil bu sözlerim.
Beni onca yaralamana rağmen...
Onca kırıp dökmene rağmen...
Ne ufacık bir öfke var içimde sana, ne de biraz olsun nefret.
Kırgınım sadece, kırgınlığım da kızgınlığımda yalnızca kendime.
©melikex06
M