Bir gűlűşű vardı
Gören ölüp tekrar doğmuş gibi olurdu
Sanki gözlerinden okunuyordu
Bütün güzellikleri içinde saklıyordu
O yüzden kıyamazdım üzmeye
O yüzden kırmazdım kalbini
Çünkü o gűlűnce
Bütün kötülüler yok oluyordu
Çünkü o gűlűnce
Karanlığım aydınlanıyor
Güneşim ümit doluyor
Ayım umut veriyordu
Çünkü o gűlűnce
Dünyam değişiyor
Üzüntülerim hep kayboluyor
Hayatıma mutluluk diye bişey giriyordu
©_kelebek_6
_