Güneşin sudaki yansıması gibi gecenin zifir karanlığı gibi
hissettirdiği duygu kalpte yaşanır sevilmek gece, sevmek gece gibi
yaşarsınız kalbinizde hissedersiniz gönlünüzde
tuttamazsınız ellerinizde adeta kırılgan bir buz gibi
dağılır elinizde ilgisizce
gidişi vardır arkasından baktıran, gözlerinizi ayıramazsınız
suyun akışını izler gibi
daha şimdiden gözlerinizin önünde iken
özlemeye başlarsınız
okyanusun sonunu görmeye çalışmak gibi
kayboluncaya kadar bakarsınız
kaybolup bir serap bir hayal oluncaya kadar
sonra., yürümüşsünüzdür karanfil kokan sokaklarda onunla
başlarsınız sanki yanınızdaymış gibi yürümeye tek başınıza
başlarsınız onunla beraberken o yolda ne yaptıysanız aynısını yapmaya
sonra diğer gün sonra diğer gün ve yavaş yavaş kaybedersiniz umudunuzu
artık kalmıştır gözlerinizin önünde size bakarken gülümsediği yüzü
hatırlasınız sonra hatırlamaya çalışırsınız sonra unutmuşsunuzdur yüzünü
Eğer arkasında bir resim bıraktıysa size buna bakar avunursunuz
bir yıl geçer sonra bir yıl daha sonra yıllar yaşlanır bedeniniz yorulur
gözleriniz ağırlaşır ama hala resme bakarsınız ara ara
artık sadece o varken hissetiğiniz duyguyu hatırlamak için
mum gibi yavaş yavaş sönersiniz ama sevme umudunuz kalır
Peki o ne yapar bu arada neden gitmiş uzaklara
olmazmı biri yanında Başkasını sevmezmi bukadar zamanda
hiç ümitlenme umutlanma düşünme
O hissetseydi o sevseydi dönerdi mutlaka
©fatihaçıl
F